ضرورت به روزرسانی ذخایر استراتژیک دارویی
وقتی از سفر به ایران حرف میزنیم، بیتردید جاذبههای تاریخی، طبیعت بکر و مهماننوازی مردمانش در ذهن نقش میبندد، اما آنچه اغلب نادیده گرفته میشود، پشتوانه سلامت این سرزمین پهناور است. در پسِ هر سفر لذتبخش، سیستمی پیچیده و منظم باید اطمینان دهد که اگر گردشگری نیازمند داروی حیاتی شد، ذخایر استراتژیک دارویی کشور پاسخگوی اوست. بهتازگی سازمان غذا و دارو با صدور بخشنامهای جدید، تأکید کرده که شرکتهای تأمینکننده موظفاند اقلام دارویی را با حداقل دو سوم عمر قفسهای نگهداری کنند تا نهتنها جان هموطنان، بلکه سلامت مسافران داخلی و خارجی نیز در امان بماند. در این گزارش، جزئیات این سیاست راهبردی و تأثیر آن بر صنعت گردشگری سلامت را بررسی میکنیم.
ماندگاری داروها؛ خط قرمز جدید برای تأمینکنندگان ذخایر استراتژیک
اکبر عبداللهیاصل، مدیر کل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو، با استناد به بند الف ماده ۷۱ قانون برنامه هفتم پیشرفت، ضوابط تازهای را برای حفظ کیفیت داروهای حیاتی ابلاغ کرده است. بر اساس این دستورالعمل، تمام شرکتهای تأمینکننده ذخایر استراتژیک دارویی ملزم شدهاند که اقلام تحت پوشش خود را همواره با حداقل دو سوم زمان ماندگاری (عمر قفسهای) در انبارها نگهداری کنند. این تصمیم هوشمندانه، از یک سو خطر نایابی دارو در مواقع بحرانی را کاهش میدهد و از سوی دیگر، هدررفت میلیاردی منابع ملی را مهار میکند.
مسئولیت کیفیت؛ از انبار تأمینکننده تا قفسه داروخانه
نکته کلیدی این بخشنامه، شفافیت کامل در زنجیره تأمین دارو است. به گفته مدیرکل دارو، هرگونه خسارت ناشی از انقضای دارو یا افت کیفیت آن، چه در انبار شرکت تأمینکننده و چه در انبار شرکتهای پخش، مستقیماً به حساب همان تأمینکننده اولیه ثبت خواهد شد. این قانون، انگیزهای جدی برای نظارت دقیقتر بر تاریخ انقضا و شرایط نگهداری داروها ایجاد میکند و در نهایت، خیال گردشگری را که ممکن است در شهری دورافتاده به یک داروی خاص نیاز پیدا کند، آسوده میسازد.
گردشگری سلامت و وابستگی به ذخایر استراتژیک پایدار
ایران با داشتن پزشکان حاذق و مراکز درمانی پیشرفته، سالانه میزبان هزاران گردشگر سلامت از کشورهای همسایه است. اما این صنعت رو به رشد، بدون وجود ذخایر استراتژیک دارویی بهروز و با کیفیت، با خطر جدی مواجه خواهد شد. اجرای دقیق این دستورالعمل، نهتنها به تضمین دسترسی پایدار به داروهای حیاتی کمک میکند، بلکه اعتماد گردشگران خارجی را برای انتخاب ایران بهعنوان مقصد درمانی، دوچندان میسازد.
جلوگیری از اتلاف منابع؛ گامی بهسوی اقتصاد سلامت پایدار
عبداللهیاصل در پایان، از شرکتهای تأمینکننده خواسته که این تمهیدات را برای جلوگیری از اتلاف منابع ملی و حفظ سرمایههای سلامت، جدی بگیرند. با توجه به اینکه بخش قابلتوجهی از داروهای استراتژیک، وارداتی و گرانقیمت هستند، مدیریت بهینه تاریخ انقضا، نهتنها به صرفهجویی اقتصادی میانجامد، بلکه از کمبودهای ناگهانی که میتواند صنعت گردشگری را مختل کند، پیشگیری مینماید.
جمعبندی:
بهروزرسانی مستمر ذخایر استراتژیک دارویی، ستون فقرات هر نظام سلامت پویایی است که میخواهد هم پاسخگوی نیازهای داخلی باشد و هم میزبان مطمئنی برای گردشگران سلامت. بخشنامه جدید سازمان غذا و دارو، با تأکید بر استانداردهای دقیق ماندگاری و شفافیت مسئولیتها، ایران را به مقصدی امنتر برای مسافران و بیماران تبدیل میکند و گامی مؤثر در مسیر توسعه پایدار گردشگری سلامت برمیدارد.
About the Author
